Zaburzania obsesyjno-kompulsyjne, czy stymulacje?

OPIS SZKOLENIA

Badania pokazują, że zaburzenia neuro-psychiatryczne mogą w rzeczywistości być częstsze u osób w spektrum, i niestety ten problem jest czasami pomijany. Zaburzenia lękowe są najczęstsze, a około 40% osób z autyzmem wykazuje objawy co najmniej jednego zaburzenia lękowego w danym momencie. Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne okazuje się być najbardziej rozpowszechnione i charakteryzuje się obsesyjnymi i natrętnymi myślami, które są niepokojące i powodują, że jednostka angażuje się w kompulsywne zachowania, aby sobie z tym poradzić. Obsesja staje się zaburzeniem tylko wtedy, gdy zakłóca zdolność jednostki do funkcjonowania w codziennym życiu. W duńskim badaniu przeprowadzonym w 2014 r., opublikowanym później w PLOS ONE, stwierdzono, że „osoby z autyzmem są dwukrotnie bardziej narażone na diagnozę zespolu obsesji i kompulsji, a osoby z ZOK są cztery razy bardziej narażone na autyzm”. Według Centrum Leczenia ZOK „zachowania obsesyjne i rytualne są jedną z podstawowych cech składających się na autyzm”. Zarówno zaburzenie obsesyjno-kompulsywne, jak i autyzm są klasyfikowane jako zaburzenia neurologiczne i chociaż mają wiele podobieństw, takich jak lęk i natrętne myśli, impulsy i uczucia, istnieją również pewne istotne różnice. Kluczem do zrozumienia tych zaburzeń są różnice, a poznanie i zrozumienie tych różnic doprowadzi do odpowiedniej diagnozy i leczenia. Jednak, aby skutecznie przeprowadzić leczenie, należy mieć pojęcie o ogólnych znakach ostrzegawczych dotyczących osób w spektrum, które również doświadczają ZOK.

ZOK zazwyczaj charakteryzuje się uporczywymi i niepokojącymi myślami. Osoba, u której zdiagnozowano ZOK, będzie angażować się w zachowania kompulsywne jako mechanizm radzenia sobie z tymi myślami. Zachowania rytualne, stymulacja są również powszechne u osób z autyzmem, dlatego może być trudno wykryć, czy ktoś w spektrum ma również ZOK, lub odwrotnie. Osoba z ZOK będzie angażować się w powtarzalne czynności, takie jak potrzeba wielokrotnego dotykania pewnych przedmiotów i obsesje na punkcie pewnych przedmiotów lub czynności, które wydają się jej kłopotliwe. Różnica między ZOK a typową styulacją w autyzmie polega na tym, jak dana osoba reaguje na te działania i tendencje w społeczeństwie. Zazwyczaj osoba, u której zdiagnozowano ZOK, będzie zawstydzona swoimi działaniami, podczas gdy ktoś w spektrum nie jest tak dotknięty tym, co myślą inni ludzie.

Jednak, podczas gdy autyzm i ZOK w pewnym sensie nakładają się na siebie, osoby z autyzmem mają tendencję do walki w sytuacjach społecznych, podczas gdy osoby, u których zdiagnozowano tylko ZOK, nie. Ze względu na zmagania z socjalizacją i ekspresją językową, osoby ze spektrum mogą mieć trudności z opisaniem objawów, których doświadczają na co dzień. Różnica numer jeden między ZOK, a stymulacją w autyzmie polega na tym, że osoba z ZOK świadomie uczestniczy w swoich zachowaniach, podczas gdy osoby z tego spektrum mogą wykazywać obsesyjne zachowania bez samoświadomości. Zachowanie podobne do tych, u których zdiagnozowano ZOK, może pojawić się u osób z autyzmem, ale może to być demonstracja sposobu, w jaki ich mózg jest “okablowany”, w porównaniu z osobą z ZOK, która czuje, że tonie w swoich kompulsjach.

 

ZAWARTOŚĆ KURSU:

Cena: 70 zł

Czy są dowody na proces neurodegeneracji w AUTYŹMIE, PANS, PANDAS? Czy można go cofnąć, zatrzymać?